Een dag uit het leven van de loods…

Na een check van de reddingsvesten, de juiste schoenen en een briefing wat te doen als je te water raakt, stapten we aan boord van een loodsboot op naar de Noordzee. Vervolgens zetten we koers naar het schip dat wij de haven van Rotterdam mochten binnenloodsen. Het schip was slechts een stipje aan de horizon. Maar niets is wat het lijkt. Toen wij het stipje naderden, doemde er een immens gevaarte voor ons op; een vrachtschip van 34.000 ton ruim 290 meter lang!

dr2 afbeelding

En dan de overstap van de loodsboot naar het gigantische schip. Ik krijg het sein om de touwladder te beklimmen. Iemand roept nog: ‘’niet naar beneden kijken!’’ En plots sta ik aan boord van een schip dat z’n weerga niet kent, een drijvend pakhuis, bepakt met honderden containers. De loodsboot lijkt een minuscuul speelgoedbootje. Iedereen is veilig aan boord. Nu moeten we direct naar de kapitein en zijn bemanning om ‘in te parkeren’. Geen tijd te verliezen, de loodsen werken volgens een ijzeren schema. Na honderden traptreden, alsof we Eiffeltoren beklimmen, betreden we een gigantische ruimte. Knoppen, hendels, kompassen, vervaarlijke wijzerplaatsen en kaarten van vaarwegen. Door de brede ramen hebben de bemanningsleden een weids uitzicht over het uitgestrekte blauw van de zee. Dit is de stuurkamer, het zenuwcentrum van het vrachtschip. Hier wordt dag en nacht gewerkt om het laden en lossen van duizenden containers in de havens wereldwijd zo effectief en veilig mogelijk te organiseren.

We spreken met de kapitein en zijn bemanning. Heren uit de Filippijnen die minimaal 9 maanden van huis zijn. De vaarroute wordt besproken en de havenmeester en de roeiers worden ingelicht. Nog een klein uurtje varen. Plots verschijnt de skyline van Rotterdam aan de horizon. De contouren van de kranen, fabriekshallen en schoorstenen tekenen zich steeds scherper af naarmate we het havengebied dichter naderen. De overweldiging om dit monsterlijk grote gevaarte veilig door de haven te loodsen, is niet te bevatten.

En dan de laatste 500 meter naar de kade. Ieder woord tussen de loods, de kapitein en de bemanning wordt gewogen. Gestaalde zenuwen. Opperste concentratie. Met uiterste precisie wordt het schip aan de kade gelegd. Deze mannen laten de wal het schip niet keren: zij keren het zelf. We gaan van boord. Eenmaal aan wal sta ik nog te trillen op mijn benen: wat een prachtvak. 

Marlene ten Ham
Adviseur 

"Ik vind het een uitdaging om mensen en belangen bij elkaar te brengen. De vraag te bekijken, te analyseren en samen met de opdrachtgever verder te bouwen aan effectieve oplossingen en resultaten."
Marlene ten Ham
Directeur Dr2 Consultants